Πολλοί μαθητές δεν το έβλεπαν ως φροντιστήριο αλλά ως ένα δεύτερο σπίτι. Είναι εντυπωσιακό το πώς κατάφερναν οι καθηγητές να συνδυάζουν σε ένα μάθημα τόσο τη διδασκαλία στην οποία φαινόταν η εμπειρία τους και η θέλησή τους να μας περάσουν τη γνώση τους όσο και το κέφι, το χαβαλέ που μας ξαλάφρωνε λίγο από την κούραση της μέρας και μας βοηθούσε να έρθουμε πιο κοντά τους. ‘Ετσι διαμορφώθηκε μια σχέση αμοιβαίας κατανόησης, σεβασμού και εμπιστοσύνης.

Ταμιωλάκης Θοδωρής, 4ο έτος Βιολογικού